Maand: juni 2020

Mases: dit vrijwilligerswerk past bij mij

Mases is vrijwilliger bij SchuldHulpMaatje in Almelo

Ik ben Maatje geworden toen mijn geloof een belangrijker rol in mijn leven ging spelen, vertelt Mases Marteros (32) uit Almelo. Ik had een paar goede gesprekken en hoorde verhalen. Dat was mij voor de aanleiding om de Bijbel echt te gaan lezen. Het viel mij op dat er van je gevraagd wordt om je in te zetten voor anderen. Niet alleen voor mensen uit je eigen kring, maar ook voor vreemden. Ik realiseerde me dat ik niets deed voor mensen die ik niet kende en ik ging eens Googlen op vrijwilligerswerk. Zo kwam ik bij SchuldHulpMaatje terecht. Dit vrijwilligerswerk past bij mijn vaardigheden, hier ben ik vanuit mijn financiële achtergrond goed in. Dat SchuldHulpMaatje uit de kerken komt, is voor mij erg belangrijk. Ook de Armeense kerk waar ik lid van ben, is aangesloten bij SchuldHulpMaatje in Almelo.

Coördinator in opleiding

Met een fulltime baan en een gezin heb ik weinig tijd over. In de afgelopen jaren heb ik daarom niet heel veel hulpvragers kunnen helpen, maar ik heb wel een paar ingewikkelde zaken kunnen doen. Dat ging dan om bijvoorbeeld belastingzaken of om mensen die het overzicht helemaal kwijt waren.
Sinds een paar maanden ben ik coördinator in opleiding. Door de coronamaatregelen moest de geplande training worden uitgesteld. Ik loop al een tijdje mee met de twee andere coördinatoren. Die hebben dringend versterking nodig, de Maatjes merkten ook wel dat de coördinatoren het te druk hebben. Ik ben gaan assisteren om de druk eraf te halen. Nu doe ik intakes en de Maatjesbijeenkomsten. Na mijn training gaan we alle taken verdelen, want een coördinator heeft een flink takenpakket.

Smoesjes

Het komt regelmatig voor dat het erg lastig is om contact te leggen met hulpvragers. Dat had ik niet verwacht. De mensen geven zelf aan dat ze geholpen willen worden, maar het is dan toch moeilijk om een afspraak te maken. En als je dan veel moeite hebt gedaan om een afspraak te maken, zijn ze niet thuis op de afgesproken tijd. Vaak krijg je dan smoesjes: ik had het te druk, ik moest met mijn vriendin mee naar het ziekenhuis en zulke dingen. Ik begrijp niet waarom mensen dat doen.

Iedereen heeft zijn eigen verhaal

Het is geweldig om te zien dat mensen weer overzicht hebben, en het vooruitzicht dat ze over bijvoorbeeld drie jaar van hun schulden af zijn. Ik houd altijd rekening met terugval. Veel mensen beginnen goed, maar zijn na drie maanden het overzicht weer kwijt. Dan hebben we even wat extra hulp nodig. Soms kom je daar te laat achter, omdat ze te lang volhouden dat het nog goed gaat. Soms moet je zelfs helemaal opnieuw beginnen. Dat frustreert me niet, nee. Ik vind het wel heel jammer. Ik wil laten zien dat ik er voor ze ben, maar dat pakken ze niet altijd op.

Ik leer elke casus weer wat bij. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Een van mijn hulpvragers is een jongeman, die arbeidsongeschikt is geraakt. Hij heeft geen schulden, maar van zijn uitkering kan hij nauwelijks rondkomen. Toen hij nog een baan had, heeft hij flink gespaard. In die goede tijd kocht hij een mooie auto, een speciale editie. Daar is hij zo trots op, dat hij die perse niet weg wil doen. Dat verbaasde mij wel een beetje. “Dit is het laatste wat ik heb,” zei hij tegen mij. “Dan rij ik wel wat minder of bespaar ik op andere dingen.” Hij is al zoveel kwijtgeraakt.

Dankbaarheid is een cadeau

De dankbaarheid als het uiteindelijk gelukt is, geeft heel veel voldoening. Mensen zijn zo blij en opgelucht. Dat is een heel groot cadeau.

Niemand mag het weten

Tineke vindt het zichtbaar moeilijk om haar verhaal te vertellen. Niet alleen omdat het een emotioneel zware periode was, maar ook omdat ze zich schaamt. Niemand wist het en dat wil ze graag zo houden. Alleen onder de voorwaarde dat ze anoniem blijft, wil ze met ons praten.

Liever geen uitkering

“Een paar jaar geleden raakte Alexander zijn baan kwijt. Hij begon een eigen bedrijf. Dat ging de eerste twee jaar best goed, maar in het derde jaar had hij te weinig werk. We hadden een beetje spaargeld en daar leefden we van. We wilden niet op kosten van de samenleving leven, daarom vroeg Alexander geen uitkering aan.
“Toen stond ineens de deurwaarder aan de deur. Niet een, maar meteen een stuk of vijf achter elkaar. Daar staat iemand met een map, die je vertelt dat er vier maanden huurachterstand is. Ik stond helemaal stijf van de schrik. Wat je dan voelt is niet te beschrijven. Alexander had de rekeningen verstopt, hij had me niet verteld dat we ze niet meer konden betalen.

In de schuldhulpverlening werden de problemen alleen maar erger

“We gingen naar de gemeente voor hulp. Dat liep helemaal verkeerd, de problemen werden alleen maar erger. De achterstand voor de zorgverzekering, energie en huur waren opgelopen tot drie maanden en er dreigde huisuitzetting. Een incassobedrijf had een deel van de schulden opgekocht. Die gingen enorm intimiderend te werk.
“Alexander sliep alleen maar. Ik moest alles alleen doen en dat nam ik hem eigenlijk wel kwalijk. Later bleek hij ernstige problemen met zijn gezondheid te hebben, maar dat wisten we toen nog niet. Het werd me allemaal teveel en ik raakte in een depressie. Het huis was een grote bende. Het interesseerde me niet meer, terwijl ik altijd een pietje precies ben geweest. Ik wist niet meer wat ik deed, het was echt heel zwaar.

SchuldHulpMaatje bracht rust

“Naar de buitenwereld hield ik me groot. Ik heb heel veel gehuild, maar niemand heeft iets gemerkt. Niemand hoeft het te weten, dan wordt er zo op je neergekeken. Het was dus best moeilijk om SchuldHulpMaatje te bellen. Dan moet je weer alles vertellen en weer van alles uitzoeken. Het gaat niet alleen om het financiële, maar om je hele privéleven. Ik schaamde me zo. Maar Wouter had aandacht voor ons en hij ging meteen overal achteraan. Daarmee heeft hij vertrouwen gewonnen.

“We waren al gestopt met het traject bij de gemeente. Alexander kon in de wettelijke schuldsanering terecht. Daar heeft Wouter enorm mee geholpen. Door alles wat er gebeurd was, hadden we helemaal geen vertrouwen meer in instanties. Wouter is meegegaan naar de rechtszitting en daar heeft hij voor elkaar gekregen dat wij een aantal zaken zelf mochten blijven beheren. We mochten bijvoorbeeld zelf de huur betalen. Het hielp dat hij beloofde dat hij ons als SchuldHulpMaatje de hele periode van de WSNP zou ondersteunen. Hij heeft me heel veel geholpen met dingen uitzoeken, zodat ik wat rust kreeg.

“In het begin liep het contact met de bewindvoerder erg stroef. Later ging de samenwerking gelukkig veel beter en was heel veel bespreekbaar. We kregen weer wat meer vertrouwen en we hebben het traject uiteindelijk goed kunnen afsluiten.
Wouter onderbreekt haar even: “De schuldsanering is ook gelukt omdat je ondanks alles het roer in handen nam.” Tineke knikt.

“Ik kon niet zo goed met de computer overweg. Dat heeft Wouter me uitgelegd, want alles gaat tegenwoordig digitaal, je krijgt niets meer op papier. Nu houd ik de geldzaken bij. Alexander kan nog steeds niet veel op de computer, het interesseert hem niet echt.

Met een schone lei verder

“Vorige maand was de WSNP afgelopen. Nu moeten we alles weer opbouwen en zelf gaan doen. Dat is wel spannend. Je krijgt je ziektekosten en andere rekeningen weer. Verschillende schuldeisers proberen toch nog de restschuld op te eisen. Dat mag niet en Wouter is daar meteen achteraan gegaan. Van de Belastingdienst hebben we nu in elk geval zwart op wit dat er niet betaald hoeft te worden. De vaste lasten wil ik weer via een machtiging betalen, maar de bank hield dat tegen. Tijdens de WSNP was dat geblokkeerd en die blokkade is nog niet opgeheven. Zo blijven we bezig.

“Alexander heeft weer een baan en met zijn gezondheid gaat het de goede kant op. Met mij gaat het ook weer beter, ook al ben ik er nog niet. Wouter komt niet zo vaak meer, dat is niet meer nodig.” Tineke kijkt haar Maatje trots aan. “We hebben drie jaar lang goed teamwork gehad, hè?” “Jazeker!”

Tineke heeft toestemming gegeven aan SchuldHulpMaatje om haar verhaal te delen, maar wil niet herkend worden. Ter bescherming van haar privacy zijn gefingeerde namen gebruikt en is zij niet herkenbaar gefotografeerd.

Jaarverslag 2019: SchuldHulpMaatje in beweging

 

Meer dan 10.000 mensen hebben vorig jaar hulp van een gecertificeerd Maatje gekregen. Maar liefst tweederde heeft nog datzelfde jaar de financiële problemen onder controle gekregen, staat in het jaarverslag van SchuldHulpMaatje. Nog eens bijna 78.000 mensen konden verder met gerichte persoonlijke adviezen via een van de preventieve websites van SchuldHulpMaatje. Daar zijn we dankbaar voor,” zegt directeur Peter Rijsdijk. “Tegelijkertijd realiseren we ons dat we maar ruim 5% van alle mensen met schulden helpen. Wij willen véél meer mensen perspectief op een leven zonder schulden geven.”

lees verder: Lees meer